Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Ἡ Θεία Κοινωνία καί τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας. Μυσταγωγική Κατήχηση 5-3. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης


Ἡ Θεία Κοινωνία καί τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας.
Μυσταγωγική Κατήχηση 5-3. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 23-03-2013
(Σύναξη Ἀνδρῶν)

www.hristospanagia.gr

«Ἡ Εὐχή μέσα στόν κόσμο» “τά ἀδύνατα παρά ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστιν”»1.


π. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Δέν χωρίζει, λέγει ὁ Ἀββᾶς Φιλήμων, ἄνθρωπος ἀπό τόν Θεόν ἀκριβέστερα νοῦς ἀπό τήν μνήμη τοῦ Θεοῦ, μόνον ἐξ αἰτίας τῶν πυρακρωμένων παθῶν, ἀλλά καί ἀπό κάθε ἀργό λόγο».

(Εἶναι πράγματι πολύ ἐπικίνδυνος ἀργός λόγος καί κατακριτέος, ἀφοῦ γίνεται ἀφορμή γιά νά προκληθοῦν καί ἄλλες ἁμαρτωλές προσβολές. Γι᾿ αὐτό καί ἐπιμένουν οἱ δαίμονες στήν σπορά του μέσα στόν νοῦ, πείθοντας καί αὐτές τίς πέντε αἰσθήσεις. Διότι, ὅπου δέν ὑπάρχει ἀκριβής προσοχή πάνω στίς αἰσθήσεις, ἀσφαλῶς ἐκεῖ δέν δύναται νά τηρηθοῦν καί φύλαξις τοῦ νοῦ, γιά νά παραμείνη καθαρός, ὁπότε νά ἔχη τήν εὐκολία της ἐργασία τῆς Εὐχῆς. Εἶναι σκληρός πνευματικός ἀγῶνας γιά τήν διατήρησι τῆς καθαρότητος καί ἀκεραιότητος τῶν ψυχῶν μας! Ἀλήθεια, πόση πίστι καί ταπείνωσι, πόση μετάνοια καί πένθος, πόση προσευχή καί δάκρυα ἀπαιτοῦνται γι᾿ αὐτόν τόν ἀγῶνα!!!)

Ἔχουμε εὐθύνη!

“Σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια ο καθένας μας πρέπει να κάνει ό,τι γίνεται ανθρωπίνως και ό,τι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνει στον Θεό. Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδηση μας ότι κάναμε εκείνο πού μπορούσαμε. Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι προγονοί μας από τους τάφους.”
Αν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν, δεν αντιδράσουν, αυτοί θα κάνουν χειρότερα. Ενώ, αν αντιδράσουν, θα το σκεφθούν. Αλλά και οι σημερινοί Χριστιανοί δεν είναι για μάχες. Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν γερά καρύδια· άλλαξαν όλο τον κόσμο.
Έγραψε ένας κάτι βλάσφημα για την Παναγία και κανείς δεν μίλησε. Λέω σε κάποιον: «Δεν είδες τι γράφει εκείνος;». «Έ, τι να τους κάνεις, μου λέει. Θα λερωθείς, αν ασχοληθείς μαζί τους». Φοβούνται να μιλήσουν.

Ὅλες οἱ περιγραφές τοῦ παραδείσου ἀπό ἁγίους συμφωνοῦν μεταξύ τους. Ὁ ὅσιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης λέει ὅτι ὁ παράδεισος εἶναι τόπος πολύ ψηλός, ὡς τόν τρίτο οὐρανό, ὅτι εἶναι φυτεμένος ἀπό τόν Θεό μέ κάθε λογῆς εὐωδιαστά φυτά καί δένδρα, πάντοτε γεμάτα ἄνθη καί καρπούς, καί ὅτι διασχίζεται ἀπό ἕναν ποταμό, πού μοιράζεται σέ τέσσερις ἄλλους.

 Όλες οι περιγραφές του παραδείσου από αγίους συμφωνούν μεταξύ τους. Ο όσιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης λέει ότι ο παράδεισος είναι τόπος πολύ ψηλός, ως τόν τρίτο ουρανό, ότι είναι φυτεμένος από τον Θεό μέ κάθε λογής ευωδιαστά φυτά καί δένδρα, πάντοτε γεμάτα άνθη καί καρπούς, καί ότι διασχίζεται από έναν ποταμό, πού μοιράζεται σε τέσσερις άλλους.
Ο όσιος Ιωάσαφ, βασιλιάς της Ινδίας, απόστολος του Χριστού καί, τέλος, αναχωρητής της ερήμου, αξιώθηκε να δει τόν παράδεισο. Κάποτε, έπειτα από πολύωρη προσευχή μέ δάκρυα καί γονυκλισίες, σάν να τόν πήρε ένας ελαφρός ύπνος. Βλέπει τότε να τόν αρπάζουν κάποιοι φοβεροί άνδρες καί να τόν περιφέρουν σε τόπους πού ποτέ ώς τότε δεν είχε δει. Τελικά τον έφεραν σε μια πολύ μεγάλη πεδιάδα, πού ήταν γεμάτη ωραία κι ευωδιαστά λουλούδια.
 Εκεί είδε φυτά κάθε λογής, μέ καρπούς παράξενους καί θαυμαστούς, ωραίους στη θέα καί ελκυστικούς στην αφή. Τά φύλλα των δένδρων θρόιζαν απαλά καί μελωδικά από μια λεπτή αύρα καί, μέ την κίνησή τους, σκόρπιζαν μιαν υπέροχη ευωδία.

Δέν ἁρμόζει ἡ διπλωματία εἰς ρασοφόρους

Του Αγιορ. μοναχού Νικολάου
Μετά από εκατό και πλέον χρόνια, εξαπλώσεως και ωριμάνσεως της μάστιγος της παναιρέσεως του επαράτου οικουμενισμού, κρίθηκε αναγκαίο εφέτος να περάσει πανηγυρικά και δια πύλης «Μ. Συνόδου». Για το κλίμα των ημερών αυτών το προ και μετά την «Σύνοδο» αυτή έχω να πω τα εξής:
Ενώ ορισμένες δυνάμεις θα μπορούσαν να σταματήσουν τον κατήφορο της οικουμενιστικής λαίλαπας με το αγωνιστικό τους φρόνημα ως ταγμένοι με την αφιέρωσή τους στην Εκκλησία του Χριστού, δεν το κάνουν η το κάνουν με υποκριτικό φρόνημα.
Ενώ πριν την «Σύνοδο» έδειχναν ότι είναι προβληματιζόμενοι και έκαναν ένα αγώνα διαμαρτυρίας γενικά δια τα θέματα και την λειτουργία της «Συνόδου», μετά από αυτήν (ίσως λόγω αμνησίας) την επικροτούν η τηρούν σιγήν ιχθύος η γράφουν κείμενα γρηφώδη και διπλωματικά. Επάνω σε αυτό το υποκριτικό είδος αγώνος έχω να πω τα εξής:

Χρειάζεται μετάνοια σταθερή καί ἐπίμονη

Αυτά τα λέω όχι για να σας κάνω πιο αδιάφορους αλλά για να σας κάνω αγωνιστικότερους. Πολλές φορές σας συμβούλευσα να μην πηγαίνετε στο θέατρο∙ με άκουσες, αλλά δεν πείστηκες∙ πήγες στο θέατρο, παράκουσες την συμβουλή μου∙ μη ντραπής να ξανάρθης και να με ακούσης.
Θα μου πης “άκουσα τον λόγο σου, αλλά δεν τον τήρησα∙ πώς μπορώ να ξανάρθω;’. Σημασία έχει ότι συνειδητοποίησες την ανυπακοή σου στον λόγο μου∙ τώρα ντρέπεσαι για ό,τι έκανες, τώρα κοκκινίζεις, τώρα από μόνος σου χαλιναγωγείσαι χωρίς τον έλεγχο κανενός, τώρα κρατάς τον λόγο μου μέσα σου ριζωμένο, τώρα η διδασκαλία μου αφανώς σε καθαρίζει. 
Δεν τήρησες τον λόγο μου, αλλ΄ όμως κατηγόρησες τον εαυτό σου; Αυτό σημαίνει ότι τον τήρησες στο μισό και ας μην τον τήρησες κι ας λες πως “δεν τον τήρησα”∙ γιατί όποιος κατηγορεί τον εαυτό του που δεν τον τήρησε, σημαίνει ότι βαδίζει προς την τήρησή του. Αμάρτησες με το βλέμμα; Παρανόμησες ; Αιχμαλωτίσθηκες από την πόρνη; Έφυγες από το θέατρο; θυμήθηκες τα λόγια μου; ντράπηκες ; Έλα εδώ! Λυπήθηκες; Παρακάλεσε τον Θεό∙ πέτυχες την ανόρθωσί σου μέχρις εδώ. 
“Αλλοίμονό μου, άκουσα και δεν τήρησα! Πώς θα μπω στην εκκλησία; Πώς θα ακούσω ξανά τον λόγο του Θεού;”.

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Παρασκευής 20-01-2017

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Κορινθίους B΄ κεφ. δ΄ 6 - 15

δ΄ 6 - 15



Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Στ΄ 17 - 23

Στ΄ 17 - 23



Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ἡ αὐτοκτονία στίς σύγχρονες αἱρέσεις καί στήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας

Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
 
Ἱερεύς Σωτήριος Ὀ. Ἀθανασούλιας
 
 Ἡ ἔξαρση τοῦ φαινομένου στήν ἐποχή μας
Ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, τό τελευταῖο διάστημα παρατηρεῖται μεγάλη ἔξαρση τοῦ φαινομένου τῶν αὐτοκτονιῶν στή χώρα μας. Καθημερινά ἀκοῦμε ἀπό τά μέσα ἐνημερώσεως περιπτώσεις κάποιων, πού ἔφτασαν στά ἔσχατα ὅρια τῆς ἀπελπισίας καί ἀποφάσισαν νά τερματίσουν οἱ ἴδιοι τή ζωή τους! 
Ἡ τραγική αὐτή κατάσταση ὀφείλεται, βέβαια, κατά ἕνα μεγάλο μέρος στήν πρόσφατη οἰκονομική κρίση, πού μαστίζει τή χώρα μας καί στά προβλήματα πού αὐτή δημιουργεῖ σέ πρόσωπα, οἰκογένειες καί κοινωνίες. Ὅμως, αὐτή δέν εἶναι ἡ μόνη αἰτία τοῦ φαινομένου. Ὁπωσδήποτε εὐθύνονται ἡ ἀπιστία στόν Θεό ἤ ἡ ὀλιγοπιστία, ἡ ἀπουσία ἐλπίδος πού χαρακτηρίζει τήν ἐποχή μας, ἡ κατάρρευση τῶν παραδοσιακῶν ἀξιῶν, ἡ ἀπουσία νοήματος ζωῆς, ἡ πνευματική χαλαρότητα καί ἡ ἔλλειψη ψυχικοῦ σθένους, καθώς καί πολλοί ἄλλοι παράγοντες περισσότερο ἤ λιγότερο ἀντιληπτοί.

Ἐσοδεῖες Κυρίου οἱ νίκες τοῦ Χριστοῦ στήν πορεία τῶν αἰώνων.Ἀπάντηση στήν «ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ» . Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς



Ο Άγιος Νικόλαος με αφορμή τις συζητήσεις και τους προβληματισμούς της εποχής του για την προσπάθεια κάποιων κύκλων να επιβάλουν ένα "Νέο Κόσμο", μια "Νέα Εποχή" για όλη την ανθρωπότητα, καταπιάνεται με το ζήτημα αναλύοντας τους βαθύτερους λόγους μιας τέτοιας επιδίωξης. Το όλο θέμα έχει δύο σκέλη, το ένα είναι το υλικό και το άλλο το πνευματικό. Η εξομοίωση των ανθρώπων με δέλεαρ την ευημερία, την ευτυχία και την παγκόσμια ειρήνη περνά γι' αυτούς μέσα από την ισοπέδωση των προσωπικών, συλλογικών, ηθικών και φυλετικών ιδιαιτεροτήτων. Εργαλείο τους γι' αυτό αποτελεί η επιβολή μιας ηθικής, μιας γλώσσας, μιας παιδείας, μιας θρησκείας, ενός στρατού, μιας αστυνομίας, ενός κοινοβουλίου, ενός πρόεδρου κ.ο.κ.
Όλοι εκείνοι που τα λογαριάζουν και τα σχεδιάζουν όλα αυτά δε λαμβάνουν υπόψη τους ένα καθοριστικό παράγοντα που είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός.

«Πάντα νά εὐχαριστεῖς γιά ὅλα, ἀκόμα καί γιά τίς θλίψεις τόν Κύριο καί τήν Παναγία........»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

«Ὁ Γέροντας πολλές φορές ἔλεγε ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε ὁ χριστιανός νά προσεύχεται γιά τούς ἐχθρούς του. Καί πιό συγκεκριμένα ἔλεγε τό ἑξῆς:
«Ὁπωσδήποτε νά προσευχόμαστε γιά τούς ἐχθρούς μας.

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 20 Ἰανουαρίου


Ἀκοῦστε τό βίο τῶν Ἁγίων της Ὀρθοδοξίας πού ἑορτάζουν σήμερα 20 Ἰανουαρίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

20 Ιανουαρίου Συναξαριστής Ευθυμίου του Μεγάλου, των Αγίων Μαρτύρων Βάσσου, Ευσεβίου, Ευτυχίου και Βασιλείδου, των Αγίων Μαρτύρων Ιννά, Πιννά και Ριμμά, Πέτρου του Τελώνου, Θύρσου και Αγνής, Ευσεβίου Μάρτυρος, Άννης Μάρτυρος, Λέοντος του Μεγάλου, των Οσίων Ευθυμίου Ησυχαστού και Λαυρεντίου Εγκλείστου, Ευθυμίου Αρχιεπισκόπου, Ευθυμίου εκ Ρωσίας, Ζαχαρίου Νεομάρτυρος, Θεοδώρου Δικαίου, Ιωάννου Ιερομάρτυρος.

Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας (Εορτή Ευθύμιος, Ευθυμία)

Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας γεννήθηκε στη Μελιτηνή της Αρμενίας το έτος 377 μ.Χ. κατά τους χρόνους της βασιλείας του Γρατιανού (375-383 μ.Χ.). Οι γονείς του Παύλος και Διονυσία, ανήκαν σε επίσημη γενιά.
Άτεκνοι όντες, αξιώθηκαν να αποκτήσουν παιδί, το οποίο αφιέρωσαν στη διακονία του Θεού στο οποίο και κατά θεία επιταγή έδωσαν το όνομα Ευθύμιος, αφού με την γέννησή του τους χάρισε την ευθυμία, τη χαρά και την αγαλλίαση.
Σε ηλικία μόλις τριών ετών ο Ευθύμιος έχασε τον πατέρα του. Τότε η χήρα μητέρα του τον παρέδωσε στον ευλαβή Επίσκοπο της Μελιτηνής Ευτρώιο, ο οποίος, μαζί με τους αναγνώστες Ακάκιο και Συνόδιο που έγιναν αργότερα Επίσκοποι Μελιτηνής, τον εκπαίδευσε καλώς και, αφού τον κατέταξε στον ιερό κλήρο, τον τοποθέτησε έξαρχο των μοναστηρίων.
Από τη Μελιτηνή ο Όσιος μετέβη, περί το 406 μ.Χ., στα Ιεροσόλυμα και κλείσθηκε στο σπήλαιο του Αγίου Θεοκτίστου, όπου και ασκήτευε με αυστηρότητα και αναδείχθηκε μοναζόντων κανόνας και καύχημα.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Περί τῆς Εὐχῆς τῆς Ἁγίας Ἀναφορᾶς. Μυσταγωγική Κατήχηση 5-2. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης


Περί τῆς Εὐχῆς τῆς Ἁγίας Ἀναφορᾶς. Μυσταγωγική Κατήχηση 5-2. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 09-03-2013
(Σύναξη Ἀνδρῶν)
www.hristospanagia.gr

«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»


Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Στίς ἀρχές τοῦ 7ου μ.Χ. αἰῶνος καί πιό συγκεκριμένα τόν Ἰανουάριο τοῦ 614 μ. Χ, στήν “ἔρημο” τῆς Παλαιστίνης, ἀσκήτευε κάποιος ἀσκητής εὐλαβέστατος, πού εἶχε καί δώδεκα ὑποτακτικούς. Κάποιο πρωί, μετά τήν Θεία Λειτουργία, τούς μάζεψε ὅλους γύρω του καί τούς εἶπε τά ἑξῆς:
  • Παιδιά μου, τήν προηγουμένη νύκτα εἶδα ἕνα φοβερό ὅραμα. Εἶδα ὅτι βρέθηκα στό Ἅγιο Θυσιαστήριο τοῦ πανσέπτου ἱεροῦ ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου στά Ἱεροσόλυμα. Γύρω ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα ἦσαν ἀρκετοί διάκονοι, πανέτοιμοι γιά τήν Θεία Λειτουργία. Ὁ δέ κυρίως ναός ἦτο γεμάτος ἀπό μοναχούς καί χριστιανούς.
Ξαφνικά, μέ πολύ μεγάλη βοή ἄρχισε νά εἰσέρχεται ἀπό τήν κεντρική εἴσοδο τοῦ ναοῦ ἕνας βρωμερός χείμαρος, γεμάτος ἀκαθαρσίες καί περιττώματα, πού πλημμύρισε ὁλόκληρο τό δάπεδό του, βρωμίζοντας τούς πάντες καί τά πάντα. Καί ἀφοῦ ἡ βρωμερή καί δυσώδης αὐτή ἀκαθαρσία κάλυψε ὁλόκληρο τόν ναό, ἄρχισε κατόπιν διά μέσου τῆς Ὡραίας Πύλης νά εἰσέρχεται καί στό Ἅγιο Βῆμα καί νά κυκλώνη τό κάτω μέρος τῆς Ἁγίας Τραπέζης.

ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΣΚΩΦ.Ἡ Ἀλεξάνδρα Προχόροβα διηγεῖται τά ἐξῆς .....

ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΣΚΩΦ

Η Αλεξάνδρα Προχόροβα διηγείται τα εξής: μέχρι τό 1956 είχε παραχωρήσει ο Θεός να υποφέρω από πάθηση του νευρικού συστήματος, πού δεν ανταποκρινόταν στη φαρμακευτική θεραπεία. Όπως λέει ο λαός, υπέφερα από πόρτσα. Αυτό σημαίνει πώς είχα γίνει θύμα από κάποιο «κακό μάτι». Ο Θεός μ’ ελέησε όμως κι η Παναγία μας έστρεψε τη ματιά της στήν αρρώστια μου καί μου έδειξε μια φωτογραφία του γέροντα-γιατρού Συμεών, πού ζούσε στο μοναστήρι της.
Εγώ γενικά δεν εκκλησιαζόμουν, δεν είχα κανένα ενδιαφέρον γιά τά πνευματικά θέματα. Έτσι η δύναμη του εχθρού εισχωρούσε εύκολα μέσα μου. Ο Μεγάλος Ποιμήν μας όμως, ο Χριστός, φαίνεται πώς μέ λογάριασε κι εμένα μέλος του ποιμνίου Του καί μέ οδήγησε να πιω νερό από την αγία πηγή Του.
Αφού έμαθα πρώτα γιά το γέροντα Συμεών από μια γυναίκα, πού μου έδωσε τη φωτογραφία καί τη διεύθυνσή του, αποφάσισα ξαφνικά να πάω στο Πέτσορι, στον π. Συμεών. Δεν περίμενα να δω κάποιον πνευματικό γιατρό, αλλά μάλλον ένα συνηθισμένο γιατρό πού βοηθούσε πολλούς ανθρώπους, αφού δεν είχα ιδέα από πίστη καί λειτουργίες, ούτε από νηστείες κι ιερά μυστήρια, ούτε από τελετές. Δεν είχα θρησκευτικά αισθήματα. Όλα γιά μένα ήταν κλειστά, ακατανόητα καί αδιάφορα.

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ πόνου

Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Δ΄ «Οἰκογενειακὴ Ζωὴ», ἔκδ. Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης
 
– Γέροντα, ποιὸ πόνο λέτε ἀνυπόφορο;
– Τὸν πόνο πού κάνει νὰ τρέχουν δάκρυα ἀπὸ τὰ μάτια! Αὐτὰ τὰ δάκρυα δὲν εἶναι οὔτε μετανοίας οὔτε ἀγαλλιάσεως· ποῦ ὑπάγονται; Τί λέτε;
– Μαρτύριο δὲν εἶναι, Γέροντα;
– Ἔμ, μαρτύριο εἶναι!
–Γέροντα, ὅταν ἔχω δυνατὸ πόνο, δυσκολεύομαι νὰ πῶ «δόξα Σοι ὁ Θεός».
– Γιατί δυσκολεύεσαι; Νὰ σκέφτεσαι τί τράβηξε ὁ Χριστός. Ξύλο, ὀνειδισμούς, φραγγέλωμα, σταύρωση! Καὶ ὅλα τὰ ὑπέμεινε, «ἀναμάρτητος ὧν» , γιὰ τὴν σωτηρία μας. Καὶ ἐσύ, ὅταν πονᾶς, νὰ λές: «Γιὰ τὴν ἀγάπη Σου, Χριστέ μου, θὰ ὑπομείνω».
– Γέροντα, τί χρειάζεται γιὰ νὰ ξεπεράσεις τὸν πόνο;
– Παλληκαριά, βία χρειάζεται. 
– Καὶ τὸν ἀνυπόφορο πόνο πῶς τὸν ἀντιμετωπίζει κανείς;
– Ἂν εἶναι κοσμικός, μὲ τὸ τραγούδι, ἂν εἶναι πνευματικὸς ἄνθρωπος, μὲ τὴν ψαλμωδία...

Πειραιῶς Σεραφείμ: «Κατά τήν Ἁγιοπατερική Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ Μονοφυσιτισμός δέν εἶναι «Ἐκκλησία», ἀλλά αἵρεσις, ἀναίρεσις καί πλήρης διαστροφή τῆς ἀληθείας»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ 
 
Ἀκολουθεῖ ἡ ἐπιστολή τήν ὁποίαν ἀπέστειλε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ στόν Κόπτη Πατριάρχη Θεόδωρο τόν Β΄ μέ ἀφορμή τήν ἐπίσημη ἐπίσκεψι Του στήν Ἑλλάδα, πού μετεφράσθη εἰς τήν κοπτικήν καί ἀραβικήν γλῶσσαν. 
 
᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 9ῃ Ἰανουαρίου 2017 
 
Τῶ ἐκλαμπροτάτω κ. Θεοδώρῳ Β΄, (Tawadros II) ἀρχηγῷ τῆς Κοπτικῆς Κοινότητος εἰς Κάϊρον Αἰγύπτου. 
 
Ἐκλαμπρότατε, μετά τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ καί εἰλικρινοῦς ἀγάπης, 
Σᾶς ἀποστέλλουμε τήν παρούσα Ἐπισκοπική ἐπιστολή μας, ὁ σκοπός τῆς ὁποῖας δέν προέρχεται ἀπό κανένα ἄλλο ἰδιοτελές κίνητρο, παρά μόνο ἀπό καθαρή, ἄδολη καί ἀνιδιοτελῆ χριστιανική ἀγάπη, ἀπό χριστιανικό καθῆκον, ἀπό ἐντολή ἐπιβεβλημένη ἀπό τον Σωτῆρα μας Χριστό, ὁ ὁποῖος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν»[1], καί τέλος...
ἀπό θερμή καί σφοδρή ἐπιθυμία γιά τήν σωτηρία Σας. Γι’ αυτό θεωροῦμε καθῆκον μας ἱερό καί ἐπιβεβλημένο, ὡς ἔσχατο μέλος τοῦ Παναγίου καί Παναχράντου Σώματος τοῦ Χριστοῦ καί δή ὡς Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος, ὁ ὁποῖος ὑπαγόμαστε τόσο στήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἁγιωτάτης καί Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶναι ἡ Ἀνωτάτη Ἐκκλησιαστική μας Ἀρχή, ὅσο καί στήν καθόλου καί Ἀδιαίρετο Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, νά φροντίσουμε παντί σθένει νά Σᾶς ἐπαναφέρουμε στήν Μητέρα Καθολική Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, ἀπό τήν ὁποῖα ἀποχωρήσατε καί ἀποκοπήκατε, ἔργο τό ὁποῖο ἐλπίζουμε, συνεργούσης τῆς ἀκτίστου Θείας Χάριτος τοῦ Κυρίου, νά κατορθωθεῖ. Τό ἱερό αὐτό χρέος τῆς ἐπιστροφῆς τῶν αἱρετικῶν στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχει βεβαίως ἱεροκανονικό ἔρεισμα καί βάση καί στηρίζεται στούς 131ο, 132ο καί 133ο Ἱερούς Κανόνες τῆς ἐν Καρθαγένῃ Τοπικῆς Συνόδου (418 ἤ 419 μ.Χ.)[2].

«Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί ὑιοί Θεοῦ κληθήσονται» ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.


 «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται»
 ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ αποτελεί τό θεμέλιο της ειρήνης. Σ’ αυτό τό θεμέλιο κτίζεται ο όροφος της ειρήνης, ο έβδομος όροφος της πυραμίδας του Παραδείσου πού ανυψώνεται στους ουρανούς. Δε μπορεί να έχει ειρήνη η καρδιά εκείνη πού είναι γεμάτη από ψευδείς σκέψεις, τρελές επιθυμίες γιά τόν πεπερασμένο κόσμο καί τά χυδαία πάθη, επειδή όλο αυτό προκαλεί ταραχή και ξεσηκώνει σκοτεινές θύελλες στη ζωή του ανθρώπου.Στά ύψη καθαρίζεται τό θολό νερό ακόμα καί από τούς πιο βρώμικους λάκκους. Σήκωσε κι εσύ, άνθρωπε, την καρδιά σου ψηλά καί ο ουρανός θα σ’ την καθαρίσει. Στην καθαρή καρδιά θα κατοικήσει η ησυχία. Καί σ’ αυτή την ησυχία θωρείς τον Θεό.
Η ειρήνη είναι πνευματική απόλαυση, όπως καί η καθαρή καρδιά είναι πνευματική απόλαυση.

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Πέμπτης 19-01-2017

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Ρωμαίους κεφ. στ΄ 18 - 23

στ΄ 18 - 23



Ευαγγέλιον: Κατά Ματθαίον κεφ. Η΄ 5 - 13

Η΄ 5 - 13




Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

«Θά κατορθώσει, ἄραγε, ἡ ψυχή μας νά περάσει τό ἀδιαπέραστο ποτάμι τῶν πονηρῶν πνευμάτων τοῦ ἀέρα;».


Ο μακάριος Ιωάννης, ηγούμενος της Ραϊθώ (6ος αι.), με επιστολή του προς τον σύγχρονό του όσιο Ιωάννη τον Σιναΐτη, τόν παρακάλεσε να γράψει νουθεσίες κατάλληλες γιά μοναχούς καί να του τίς στείλει, προκειμένου να οικοδομηθούν πνευματικά οι μαθητές του. Σημειώνει, μάλιστα, ότι οι γραπτές αυτές νουθεσίες «θα είναι σάν κάποια σκάλα πού θα φτάνει ως τις πύλες του ουρανού καί θα ανεβάζει εκεί σώους καί αβλαβείς όσους το θέλουν, περνώντας ανεμπόδιστα τα πονηρά πνεύματα, τους σκοτεινούς κυρίαρχους του κόσμου τούτου καί τους άρχοντες του αέρα».

Ἡ μητέρα τοῦ ἐμπειρικοῦ δογματολόγου πατρὸς Ἰωάννη Ρωμανίδη


Ὁ Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος συνομιλεῖ μὲ τὸν κ. Κλεῖτο Ἰωαννίδη μὲ θέμα τὴν «Κάθαρση, τὸν Φωτισμὸ καὶ τὴν Ἁγιότητα» στὴν Ὀρθόδοξη πίστη, στὴν ἑβδομαδιαία ζωντανὴ ραδιοφωνικὴ ἐκπομπὴ «Ἐλεύθερο βῆμα» (5/10/2016) τοῦ Α΄ Ραδιοφωνικοῦ Προγράμματος τοῦ ΡΙΚ.
Στὸ παρὸν ἀπόσπασμα ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κάνει ἀναφορὰ στὸν ἐμπειρικὸ θεολόγο τῆς σύγχρονης ἐποχῆς μακαριστὸ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη καὶ πιὸ συγκεκριμένα στὴν κατὰ σάρκα μητέρα του. Ἡ μητέρα τοῦ πατρὸς Ἰωάννη Ρωμανίδη ἦταν μοναχὴ μὲ τὸ ὄνομα Εὐλαμπία, στὸ μοναστήρι τῆς Σουρωτῆς Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖο καθοδηγοῦσε ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης. Γίνεται λόγος γιὰ κάποια θαυμαστὴ ἐπικοινωνία τοῦ Γερόντισσας μὲ τὸν Ἅγιο Παΐσιο τὸν Ἁγίορειτη.

Συγγενεῖς ἐξ αἵματος

Το βάπτισμα στον Ιορδάνη ποταμό λένε οι Πατέρες είναι βάπτισμα μετανοίας.
Ο τύπος του, δια καταδύσεως,προτύπωσε το δικό μας, το εν Χριστώ βάπτισμα, το οποίο επιπλέον αποτελεί βάπτισμα αφέσεως.
Σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, κατά τη στιγμή της βάπτισής μας η θεία Χάρις «ἀπορρήτως προσφύεται» δηλαδή «κρυφά φυτεύεται» μέσα στην καρδιά μας.
Όταν έλθει η ευλογημένη ώρα και πυρποληθεί ο άνθρωπος με μετάνοια, η ίδια αυτή Χάρις «ἂνωθεν ἐφίπταται» λέει ο θείος Πατέρας και αλλάζει ολάκερος ο βίος του ανθρώπου.
Τότε ενεργοποιούνται και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος που λάβαμε κατά το ιερό Χρίσμα.

Ἕνας ἀσκητής μέ ρώτησε «κλαῖς γιά τίς ἁμαρτίες σου;»

Ένας ασκητής με ρώτησε «κλαίς για τις αμαρτίες σου;»Του λέω «μάλλον λίγο¨ θρηνώ, όμως, πολύ για τους νεκρούς». Τότε μου λέει εκείνος «να κλαίς για τον εαυτό σου, όσο για τους άλλους θα τους ελεήσει ο Κύριος, έτσι είπε ο ηγούμενος Μακάριος».

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 19 Ἰανουαρίου


Ἀκοῦστε τό βίο τῶν Ἁγίων της Ὀρθοδοξίας πού ἑορτάζουν σήμερα 19 Ἰανουαρίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

19 Ιανουαρίου Συναξαριστής. Μακαρίου εξ Αιγύπτου, Μακαρίου του Αλεξανδρέως, Ευφρασίας Μάρτυρος, Ανάμνηση θαύματος Μεγάλου Βασιλείου, Ανακομιδή λειψάνων Αγίου Γρηγορίου, Μελετίου Γαλησιώτου, Μάρκου Ευγενικού, Κοσμά Χρυσοστόματου, Αρσενίου Αρχιεπισκόπου, Μακαρίου Επισκόπου Ιερισσού, των Αγίων Μαρτύρων Παύλου, Γεροντίου, Ιανουαρίου, Σατουρνίνου, Σακεσσίου, Ιουλίου, Κατίου, Πίου και Γερμανού, Θεοδότου Επισκόπου, Μακαρίου του Νηστευτού, Μακαρίου Διακόνου, Θεοδώρου δια Χριστόν Σαλού, Μακαρίου Ρωμαίου.


Ο Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος ο Αναχωρητής

Ο Όσιος Μακάριος γεννήθηκε περί το 300 μ.Χ. σε κάποιο χωριό της Άνω Αιγύπτου και έζησε στα χρόνια του Θεοδοσίου του Μεγάλου (379-395 μ.Χ.). Σε ηλικία 30 χρόνων αποσύρθηκε στην έρημο της Νιτρίας και στη Συρία, όπου παρέμεινε για εξήντα ολόκληρα χρόνια και απέκτησε μεγάλη φήμη για τον ασκητικό του βίο και τις άλλες θαυμαστές αρετές του.
Επειδή, παρά το νεαρό της ηλικίας του, προέκοπτε στις αρετές ονομάσθηκε «παιδαριογέρων».
Στην έρημο γνώρισε τον Μέγα Αντώνιο του οποίου έγινε μαθητής. Σε ηλικία 40 ετών χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και λόγω της ενάρετης ζωής του αξιώθηκε από τον Θεό να λάβει το χάρισμα της θεραπείας των ασθενών και της προφητείας. Λέγεται ότι συνεχώς επικοινωνούσε με τον Θεό «και μάλλον τω πλείονι χρόνω προσδιατριβείν Θεώ ή τοις υπ’ ουρανόν πράγμασιν».
Ο Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος υπήρξε γέννημα θρέμμα της ερήμου. Για να είναι, λοιπόν, απερίσπαστος και να βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τον Θεό, έσκαψε ο ίδιος και άνοιξε μια υπόγεια στοά, που άρχιζε από το κελί του και είχε μήκος εκατό περίπου μέτρα.
Στην άκρη της στοάς διεύρυνε τον χώρο και διαμόρφωσε ένα σπήλαιο. Έτσι είχε την δυνατότητα όταν προσέρχονταν σε αυτόν πολλοί άνθρωποι και τον ενοχλούσαν, να κατεβαίνει στη στοά, χωρίς να τον παίρνουν είδηση και μέσω αυτής να πηγαίνει στο σπήλαιο και να κρύβεται, ώστε να μην μπορεί να τον βρει κανένας.

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Μυσταγωγική Κατήχηση 4-2. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης


Τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Μυσταγωγική Κατήχηση 4-2. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 09-02-2013
(Σύναξη Ἀνδρῶν)
www.hristospanagia.gr

«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»


Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Ὅπως λοιπόν γιά νά ἀντιμετωπίσουμε μιά ἀσθένεια, πρέπει νά χρησιμοποιήσουμε κάποια φαρμακευτική ἀγωγή, κάτι ἀνάλογο ἀπαιτεῖται καί γιά τίς ψυχικές ἀσθένειες τῶν πολλῶν μας παθῶν. Ἄρα, δέν ἐπιτυγχάνεται κάθαρσις ἀπό τήν τυραννία τῶν παθῶν καί ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ διαβόλου χωρίς τήν βοήθεια τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ Ἴδιος τό λέει:
«Χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν»1.
Γι᾿ αὐτό: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», παντοῦ καί πάντοτε.
Ἄν, ὡστόσο, δέν αἰχμαλωτίζουμε καθημερινά «πᾶν νόημα εἰς τήν ὑπακοήν τοῦ Χριστοῦ»2, κάθε σκέψι μας καί κάθε ἐνέργεια τῆς ζωῆς μας σ᾿ αὐτή τήν ὑπακοή, οἱ προσευχές μας θά εἶναι ἄκαρπες, στεῖρες.
  • Θυμώνεις; Νευριάζεις; Ταράζεσαι; Χάθηκε προσευχή.
  • Κατακρίνεις, ἰδίως τό ράσο; Τότε ὄχι μόνο ἀχρηστεύεται προσευχή σου, ἀλλά καί μολύνεται θανάσιμα καί κολάζεται ψυχή σου.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ



ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ